Kiedy antygen wiąże się z przeciwciałami IgE na komórkach tucznych lub bazofilach, następuje uwalnianie histaminy. Wdychanie antygenów prowadzi do objawów, które zwykle wiążemy z „alergią” takich jak kichanie, swędzenie podniebienia lub uszu, wyciek z nosa, swędzenie albo łzawienie oczu oraz zmęczenie. Przyjęcie antygenu drogą doustną może prowadzić do objawów takich jak astma, swędzący rumień, obrzęk gardła lub do objawów ze strony przewodu pokarmowego takich jak kurcze brzucha lub biegunka. Przewlekłe alergie IgE mogą manifestować się zapaleniem zatok, nawracającymi stanami zapalnymi ucha lub górnych dróg oddechowych, oddychaniem przez usta i katarem zanosowym. „Alergiczne sińce” pod oczami i biała linia w poprzek nosa od wycierania nosa ręką, są powszechnymi oznakami IgE-zależnych alergii u dzieci, chociaż te oznaki były także obserwowane u osób z alergiami IgG. Ciężkie reakcje typu I mogą obejmować anafilaksję.

Reakcja alergiczna pojawia się natychmiast po ekspozycji na antygen (zwykle do dwóch godzin); stąd osoba doświadczająca reakcji alergicznej zwykle łatwo rozpoznaje związek między alergenem i symptomem.

Specyficzne IgE-zależne alergie nie są dziedziczne, chociaż alergie typu I takie jak alergie związanie z układem oddechowym i alergie skórne mają tendencję do powtarzania się w rodzinie. To w szczególności odnosi się do astmy, kataru siennego, nawracającego zapalenia nosa, zapalenia oskrzeli i egzemy; gdy jedno z tych zaburzeń występuje u rodzica, u dziecka występuje też zwiększona skłonność do tego samego zaburzenia. Objawy alergiczne u pacjentów z negatywnym wywiadem rodzinnym raczej nie mają charakteru reakcji IgE-zależnych.

Alergie IgE-zależne pozostają na całe życie. Poziomy przeciwciał mogą spadać wraz z unikaniem ekspozycji na alergen ale reekspozycja będzie szybko skutkować mobilizacją przeciwciał IgE i następczym uwolnieniem histaminy. Jak wspomniano wyżej IgE-zależne alergie pokarmowe są zwykle łatwe do wykrycia ze względu na natychmiastowe pojawianie się symptomów. Powszechnymi winowajcami są orzeszki ziemne i skorupiaki.

Wrażliwość na te substancje jest tak ekstremalna w niektórych przypadkach, że anafilaksja może być następstwem nawet zwykłego wdychania zapachu pokarmu albo kontaktu ze skórą. Nie ma potrzeby mówić, że zarządzanie tymi alergiami wymaga ścisłego unikania tych urażających substancji. Reakcje IgE uruchamiane drogą wziewną zwykle mają charakter sezonowy. Reakcja na pyłki drzew zwykle pojawia się na wiosnę, reakcja na pyłki traw póżną wiosną i wczesnym latem, na pyłki chwastów późnym latem i wczesną jesienią. Rekcje na roztocza zwykle pojawiają się zimą wraz z uruchamianiem domowego ogrzewania. Testy alergiczne w okresach objawowych mogą pomóc w zidentyfikowaniu odpowiedzialnych alergenów. Alergie na złuszczony naskórek zwierząt domowych pojawiają się w każdym czasie po ekspozycji na ten czynnik.